Wydarzenia ostatnich dwóch tygodni przyćmiły bardzo wstrząsający  artykuł pt „Ukredytowany”, który ukazał się w Gazecie Wyborczej w Wielki Piątek. Artykuł opowiada o Macieju, 45-latku, który targnął się na własne życie, nie widząc możliwości wyjścia z pętli długów, w jakie się wplątał z pomocą licznych sprzedawców kredytów. Maciej oddał swoje życie za kredyt.

Spośród dziesiątek książek poświęconych inwestowaniu w nieruchomości jakie przeczytałem w ostatnich 9 miesiącach, książka Brett’a Alegre-Wood, „The 3+1 Plan”, (Delancey Press, Lodyn, 2009) w najbardziej systematyczny sposób opisuje proces budowania własnego portfela nieruchomości pod wynajem. Autor (Australijczyk, który posiada nieruchomości w Australii, w Anglii oraz w Hiszpanii) jest zwolennikiem inwestowania w nieruchomości jako najbardziej bezpiecznego sposobu tworzenia przychodów na okres emerytalny. Już w przedmowie rozprawia się z rozmaitymi funduszami emerytalnymi, planami oszczędnościowymi, grą na giełdzie, oraz budowaniem własnego biznesu, udawadniając, że tylko nieruchomości mogą zapewnić finansowe bezpieczeństwo na starość.

 ” Lokalizacja, lokalizacja i jeszcze raz lokalizacja”

 Nieruchomościowym milionerem  udało mi się zostać dzięki temu, że koncentrowałem się na kupowaniu w odpowiedniej okolicy zanim została odkryta przez innych.

Lokalizacja jest niezmiernie ważna kiedy kupuje się jakąkolwiek nieruchomość, a jest jeszcze ważniejsza, kiedy nabywana nieruchomość jest inwestycją. Jeśli kupujesz ją na wynajem, pamiętaj, że to nie ty będziesz tam mieszkał, tylko twoi najemcy. Więc jeśli sam jesteś zwolennikiem mieszkania za miastem, daleko od głównych dróg i transportu publicznego, musisz to przemyśleć, poniewa taka lokalizacja niekoniecznie przemówi do twoich najemców.

Niezwykła książka Zygmunta Baumana pt. „Sztuka życia” stawia nas przed jednym z najtrudniejszych pytań ludzkiej egzystencji: czym jest szczęście?  Śledzimy w niej próby sformułowania odpowiedzi na to pytanie przez historyczną myśl filozoficzną, która jednak nie spełnia wygórowanych oczekiwań człowieka XXI wieku. Z jednej strony przytakujemy w domowym zaciszu koncepcjom za szczęście Marka Aureliusza czy Pascala, drugiej strony okazują się one nie do obronienia w konfrontacji z atakującą nas rzeczywistością.

Nie chodzi tu też o to, aby kolejny raz za źródło niepokoju współczesnego człowieka uznać osławioną konsumpcję. Ci, którzy jej pragną, będą jej pragnęli nadal, łudząc się, że rokosz „trawienia” jest szczytem ludzkiej przyjemności. Inni wybiorą wznioślejsze cele, które być może też ich ostatecznie zawiodą. Najbardziej przemówił do nas cytat z pierwszej części książki, zatytułowanej, nomem omen, : Niedole szczęścia. Autor pisze tak:

Podziwiamy w Sade Adu nie tylko jej muzykę i głos, ale także konsekwentną postawę wobec mediów. Nie króluje na plotkarskich serwisach, nie stara się o popularność, chociaż dziennikarze nie zawsze ją oszczędzali. Ona jednak stara się trzymać z daleka  od medialnego szumu i jednocześnie robić swoje, a przecież to co robi jest czystym pięknem i wzruszeniem. Jej styl  pozostaje niezmienny, chociaż przez lata jej  twórczości zmieniły się bardzo muzyczne gusta publiczności.  Jednak to nie Sade dostosowuje się do zmieniających się trendów, przeciwnie, jej wielbiciele oczekują, że zawsze pozostanie sobą. Sade wydała właśnie swoją nową plytę i  jest to jedyny powód, dla którego znowu o niej głośno w prasie.