Tym razem dzięki uprzejmości Radka Tosnowca zamieszczam kolejny wpis pokazujący, że kryzys może być kolebką nowych, kreatywnych pomysłów. Oraz o tym że kryzys może nam pomóc powrócić do korzeni i do tradycyjnych wartości. Takich jak prostota, skromność, oszczędzanie, nie uleganie szaleństwu zakupów, wypełnianie swojego życia przyjemnościami, a nie zagracanie życia zakupionymi rzeczami i usługami. Dzięki Radku !

A oto link do artykułu w wyborczej.biz: http://wyborcza.biz/biznes/1,100896,11646159,Portugalska_elita_probuje_przezyc_za_1111_euro_rocznie.html?utm_medium=SM&utm_campaign=FB_Wyborcza_biz&utm_source=facebook.com

Widać da się żyć prawie bez pieniędzy i jednocześnie cieszyć się życiem. Początki eksperymentu brzmią bardzo obiecująco. Portugalska psycholog, inicjatorka projektu „Belive” w pierwszych dwóch miesiącach eksperymentu wydała jedynie kilkanaście Euro. Mam nadzieję, że uda się Andresie Salgueiro zrealizować swój cel – przeżyć 1 rok, 11 dni, 11 godzin i 1 minutę wydając jedynie Euro 1.111.

Ogromne dzięki mav3 za komentarz. Postanowiłem zrobić z tego komentarza oddzielny wpis, aby historia 14-latki, która przez 1,5 roku zbierała wyrzucaną na ulicę elektronikę, niepotrzebne inwestorom meble, wyposażenie i inne dobra i sprzedawała je na Craigslist (amerykański pierwowzór allegro) nie zginęła w czeluściach tysięcy komentarzy.

Co dziewczynka zrobiła z zarobionymi pieniędzmi? Nie, nie wydawała ich na kosmetyki, kosmetyczki, fatałaszki czy na komputer. Zarobioną kasę oszczędzała i w wieku 14 lat kupiła swój pierwszy … dom na wynajem. Więcej możecie przeczytać tu: http://www.geoarbitraz.pl/2012/05/14-latka-kupia-dom-na-florydzie-za.html. Obejrzyjcie też krótki filmik na YouTube oraz artykuł o Willow. Niesamowita historia!

Dharm przesłał na Fridomię linka do bardzo ciekawego artykułu. Jest to wywiad z przedsiębiorcą budowlanym, który postanowił być pierwszym, który wypowie posłuszeństwo wobec nałożonego – jak argumentuje niezgodnie z Konstytucją RP – przymusu ubezpieczeń społecznych. Dzięki Dharm.

Ciekawe jak się sprawa rozwinie i czy rzeczywiście działanie Pana Sowy uruchomi lawinę, która wymusi kompleksową zmianę systemu ubezpieczeń na bardziej sprawiedliwy. Np na taki, który Pan Grzegorz Sowa (bardzo elokwentny jak na – nie chcę tu nikogo obrażać posługując się stereotypami – budowlańca) przedstawia pod koniec wywiadu.

Słabo się dzisiaj czuję. Nie wiem czy winić za to nadmiar tłustoczwartkowych pączków, czy jet-lag (dotąd tego nie miewałem), czy szok termiczny, czy jeszcze coś innego, ale bolą mnie głowa, brzuch, mięśnie. I nawet się z tego … cieszę:-). Bo moje dzisiejsze dolegliwości pozwoliły mi zwolnić tempo, poleżeć i pomyśleć.

Przypomniała mi się opowieść prof Baumana, którą tutaj, na łamach Fridomii, cytowałem kilkanaście miesięcy temu o tym jak pewna młoda dziewczyna była tak uzależniona od SMS-ów, że wysyłała ich całymi wiadrami = tysiącami miesięcznie, czyli średnio co 10 minut. Prof Bauman zastanawiał się, kiedy ona znajduje czas (jeśli w ogóle), żeby sformułować jakieś myśli, które tak namiętnie SMS-uje. Zwolnienie tempa jest z pewnością dobroczynne dla myślenia.

Kilka lub nawet kilkanaście miesięcy temu ktoś z Fridomiaków polecił nam wszystkim książkę o powyższym tytule, autorstwa T.Harv Eker. Początkowo nie mogłem jej znaleźć w księgarniach. Potem gdy zacząłem ją czytać, odłożyłem ją na półkę, bo mi się … nie spodobała. Nie spodobała mi się z kilku powodów. Po pierwsze, zaczyna się od wstępu zatytułowanego „Kim u licha jest T.Harv Eker?” i ja po przeczytaniu tego wstępu pomyślałem dokładnie to samo :-) Po drugie, powtarzające się na koniec każdego podrozdziału „Deklaracje” oraz polecenie „A teraz dotknij głowy i powiedz: „Mam umysł milionera!” i sugestie mówienia tego do siebie na głos przed lustrem wydały mi się mocno na wyrost, takie… zbyt amerykańskie. Po czwarte, autor ma wyraźne zwichnięcie w kierunku „bogactwa”, a nie „wolności finansowej”. Po piąte? Już nawet nie pamiętam… :-)