07

12.2010

Spotkanie z profesorem Baumanem

autor: Sławek Muturi|kategoria: Blog autorów, Najwyżej cenione, Relacje, Różne, Wydarzenia, Życie postkorporacyjne

ilość komentarzy: 10

W  sobotę 20 listopada pojechaliśmy z żoną do Narodowego Instytutu Audiowizualnego w Warszawie na wykład prof Zygmunta Baumana.  Organizatorzy nie przewidzieli chyba, jak ogromne będzie zainteresowanie tym wykładem wśród młodzieży akademickiej, ale również wśród ludzi sztuki i mediów – było bardzo tłumnie. Na szczęście udało nam się znaleźć jakieś rozkładane krzesełka i siedzieliśmy bardzo blisko sceny, choć trochę do niej bokiem.

Już po paru minutach od rozpoczęcia wykładu zapomnieliśmy o drobnych niewygodach. Profesor mówił bardzo interesująco o tym, jak technologie informatyczne wpłynęły i wpływają na nasze codzienne życie. Podał przykład młodej dziewczyny, której przypadek został opisany w Chronicle of Higher Education. Owa dziewczyna wysyła średnio 3000 SMS-ów miesięcznie, a więc około 100 dziennie. Zakładając, że na spanie i mycie się przeznacza 8 godzin dziennie, owa dziewczyna wysyła 1 SMS średnio co 10 minut przez całą resztę dnia. Jedną z poważnych konsekwencji takiego stylu życia i komunikowania się jest to, że ta dziewczyna nie ma czasu po prostu pobyć … sama ze sobą. Odzwyczaiła się od tego prawie całkowicie i przerażała ją myśl, że może zostać odcięta od innych. Co by sama ze sobą wtedy zrobiła? Jednak możliwość bycia samemu (solitude) rozwija zdolność zebrania myśli, refleksji, planowania, kreowania czegoś nowego, kreowania treści do komunikacji…

Z innych przykładów przytaczanych przez profesora wynikało, że ludzie uzależnieni od internetu w zasadzie preferują styl komunikacji on-line. Można się komunikować 24/7. Co ważniejsze, można nawiązywać niezobowiązujące kontakty (no strings attached). W przypadku kontaktów face-to-face traci się kontrolę nad przebiegiem kontaktu, trzeba być przygotowanym na nieprzewidywalny rozwój wypadków. W sferze on-line, jeśli rozmowa zaczyna przybierać niepożądany kurs, można po prostu wyłączyć się i już. Nie ma potrzeby chodzenia na  kompromis, zgody na poświęcenie. Ale też nie bierzemy odpowiedzialności za rozwój naszej relacji z drugą osobą.  

Skrajnym przykładem tego zjawiska jest wynalazek japońskiej firmy Atami, Love Plus. Młodzi ludzie mogą sobie teraz downloadować … wirtualną dziewczynę. Można z nią pogadać (choć w bardzo wąskim zakresie słownictwa), ma ona swoje oczekiwania, ale można ją w każdej chwili… wyłączyć. Reklamowana jest jako wspaniały wynalazek dla mężczyzn, którzy nie mogą sobie poradzić z prawdziwą dziewczyną. Żadnych zobowiązań, żadnej odpowiedzialności za drugą osobę, za rozwój relacji. Inny przykład: ktoś się chwalił, że w Facebook’u nawiązał 500 przyjaźni. W ciągu jednego dnia !!! Wygląda na to, że teraz mogę na Facebooka przerzucić odpowiedzialność za utrzymywanie moich „przyjaźni”.

W panelu po prezentacji profesora dyskutowano m.in o tym czy ta nowoczesna technologia czyni nas szczęśliwszymi, analizowano jak technologie ubiegłych wieków wpływały na rozwój relacji międzyludzkich, czy jesteśmy świnkami eksperymentalnymi dużych korporacji technologicznych, czy wszystko można utowarowić, czy można jeszcze zachować jakąś prywatność, itp.

W podsumowaniu debaty, profesor Bauman zauważył, że nie można obciążać nowych technologii informacyjnych winą za wszystkie grzechy ludzkości. Jeśli ludzie będą wykorzystywali nowe technologie w nieodpowiedzialny, pozbawiony umiaru sposób, to sami sobie będą winni.

Podziel się!

0

Tagi: ,

Komentarze:

  1. Aga-ta pisze:

    Postać Profesora Baumana jest dla mnie absolutnym odkryciem – tak szerokie spojrzenie jest domeną osób, które nie tylko potrafią postrzegać szerzej, ale także mają doświadczenie pozwalające na niezwykłe wręcz spojrzenie.
    Ważne, aby dodać, że niewątpliwie fridomia pozwala na głębsze myślenie, analizowanie i bycie samemu ze sobą. Choć do tego, aby osiągnąć ową fridomię potrzebujemy „produktu” dla społeczeństwa zdominowanego przez technikę. Co to oznacza? Wybierajac mieszkanie do kupna pod wynajem koniecznie warto zwrócić uwagę na stałe łącze internetowe :-))) Okazało sie, ze w trakcie negocjacji ceny najmu propozycja „dorzucenia” gratis internetu i kablówki zamknęła temat na dobrym i akceptowalnym poziomie :-) I to mimo tego, że najemcy mieli swoje bezprzewodowe łącza w słuzbowych laptopach…

    0
  2. Pamiętam rozważania prof. Baumana o wpływach przedmiotów na nasze życie. Obecnie człowiek jest otoczony przedmiotami w znaczenie większym stopniu niż kiedykolwiek wcześniej w historii. Mamy bardzo mało relacji z „żyjącymi”. Przyroda jest zamknięta w doniczkach i w zoo. Zna swoje miejsce i nie ma prawa ingerować w nasze życie. Internet i różne zabawki to kuszący substytut relacji. Świetnie sobie radzimy używając, korzystając z tego co dają nam przedmioty, ale przedmioty nie zastąpią nam prawdziwych relacji. Zapewnią wygodę. Tylko, że to co wygodne nie zawsze nam służy.

    Mam wrażenie, że rzeczy wpływają na nasze poczucie estetyki i systemy wartości w znacznie większym stopniu niż zdajemy sobie sprawę.
    Ciało ludzkie upodabniamy do plastiku. Na okładkach czasopism nie ma ludzi. To jakieś lalki. Mamy jeden kanon urody i w tym kanonie chodzi głównie o centymetry. Nie akceptujemy i nie staramy się zrozumieć przemijania. Gdy tworzymy „doskonałego” człowieka to jest on na podobieństwo maszyny, Jakby to co ludzkie było bezwartościowe. Gdy myślimy o Bogu, myślimy o kimś tak doskonałym, że zdecydowanie jest mu bliżej do maszyny niż do życia.

    Moją pasją „po godzinach” jest taniec. Uwielbiam wgłębiać się w choreografie inspirowane przyrodą, zwierzętami i naszym życiem. Nie mam ochoty tańczyć jak robot. Nawet dla zabawy,

    0
    • Pani Bożeno,

      Ciekawe spostrzeżenia i ważna opinia. Przypomniała mi Pani jeden z lepszych filmów jakie ostatnio widziałem- „Up in the Air” w którym George Clooney gra główną rolę. Bardzo podobny wątek przewija się tam w jednej ze scen. Kto wie, czy faktycznie nie jest tak ,że jednym z aspektów wolności w dzisiejszych czasach nie jest uwolnienie się z kieratu konsumpcjonizmu, wiecznego zbieractwa przedmiotów czy od przetartych przez tłum dróg realizacji potrzeb sztucznie wykreowanych przez marketing.

      Pozdrawiam Serdecznie.

      0
      • W naszym kraju konsumpcjonizm to temat złożony. Bo jak myślę, np. o moich rodzicach to bardzo bym chciała, żeby choć raz w życiu ogarnęło ich jakieś konsumpcyjne pragnienie i pchnęło do poprawy finansów, Do jakiejkolwiek próby ich poprawienia. Chciałam przez to powiedzieć, że konsumpcjonizm może mieć działanie pobudzające.

        Zdaję sobie jednak sprawę, że człowiek czasem zostaje owładnięty obsesją na punkcie obiektów uznanych przez społeczeństwo za atrakcyjne i zatraca umiejętność nadania im właściwego znaczenia. Boi się, że bez ich posiadania jego prestiż społeczny zostanie naruszony, a on sam będzie kimś mniej wartościowym. Taki rozumiany konsumpcjonizm zniewala umysł.

        Dzisiejszy rynek uważa się za nasycony i dlatego bardziej liczy się co znaczy dany przedmiot niż do czego służy. Kupujemy nie rzeczy lecz ich atrybuty. Tak więc zgadzam się z tym zbieractwem pragnień wykreowanych przez marketing. Ten kult nowości,..

        0
        • Ma Pani rację- mnie także motywuje do działania potrzeba konsumowania. Ostatnią koszulę oddam za koszyk świeżych truskawek albo nową książkę ,która nauczy mnie nowej umiejętności. Ważny jest jednak złoty środek, bo czym innym truskawki a czym innym iPod czy kolejne iUrządzenie bez ,którego niektórzy fani Apple czują się niekompletni, ubożsi- bo w końcu, wszyscy mają, więc ja również powinienem.

          0
  3. asd pisze:

    Czy to ten prof. Bauman, który był Stalinowskim prokuratorem ?

    0
    • Sławek Muturi pisze:

      asd, nie wiem. I nie wiem czy zmieniłoby to mój szacunek dla tego co dziś mówi. Nie chcę być adwokatem kogokolwiek, ale też nie zamierzam być niczyim sędzią lub oskarżycielem. Pewnie młody prawnik, który miał zacięcie śledcze i chciał zostać w Polsce w latach 50-tych prokuratorem, z automatu stawał się „prokuratorem stalinowskim” jak to określasz. Jeśli wskażesz mi jakiegoś „prokuratora solidarnościowego” z tamtych czasów, to będę Ci bardzo wdzięczny. Pokaże mi to, że jednak ludzie wtedy mieli większy wybór niż mi się wydawało.

      Istniej jeszcze drugie pytanie: jakim był prokuratorem? Moja dawno nieżyjąca Chrzestna była urzędnikiem komunistycznego urzędu skarbowego. Ale zamiast wlepiać prywaciarzom domiary podatkowe na lewo i prawo, doradzała im jak uporządkować swoje księgi by uniknąć w przyszłości kar. Jej efektywność w ściąganiu kar była bardzo niska i narażała się tym samym swoim przełożonym. Niewtajemniczeni mogliby ją dziś nazwać „stalinowskim urzędasem”. Dla mnie jest cichą bohaterką i wzorem prawości.

      0
    • Sławek Muturi pisze:

      asd, nie wiem. I nie wiem czy zmieniłoby to mój szacunek dla tego co dziś mówi. Nie chcę być adwokatem kogokolwiek, ale też nie zamierzam być niczyim sędzią lub oskarżycielem. Pewnie młody prawnik, który miał zacięcie śledcze i chciał zostać w Polsce w latach 50-tych prokuratorem, z automatu stawał się „prokuratorem stalinowskim” jak to określasz. Jeśli wskażesz mi jakiegoś „prokuratora solidarnościowego” z tamtych czasów, to będę Ci bardzo wdzięczny. Pokaże mi to, że jednak ludzie wtedy mieli większy wybór niż mi się wydawało.

      Istniej jeszcze drugie pytanie: jakim był prokuratorem? Moja dawno nieżyjąca Chrzestna była urzędnikiem komunistycznego urzędu skarbowego. Ale zamiast wlepiać prywaciarzom domiary podatkowe na lewo i prawo, doradzała im jak uporządkować swoje księgi by uniknąć w przyszłości kar. Jej efektywność w ściąganiu kar była bardzo niska i narażała się tym samym swoim przełożonym. Niewtajemniczeni mogliby ją dziś nazwać „stalinowskim urzędasem”. Dla mnie jest cichą bohaterką i wzorem prawości.

      0
  4. Robert pisze:

    Tutaj można poczytać ze szczegółami o profesorze:

    https://pl.wikipedia.org/wiki/Zygmunt_Bauman

    Faktycznie ma ciekawy życiorys. Nie znam faceta, ale z Wikipedii można tutaj wyczytać, że robił naprawdę różne rzeczy tak gdzieś do 1950 roku zanim został światowej sławy naukowcem – był m.in. komunistycznym agentem wywiadu, walczył z Niemcami o Kołobrzeg i Berlin, potem wyłapywał partyzantów (pewnie z AK), dostał za to nawet wysokie odznaczenie, nawet spadek rodzinny chciał przekazać na rzecz PZPR ;-) To się nazywa prawdziwy idealista!

    A potem komuniści go z Polski przegnali, a profesor został światowej sławy socjologiem.

    Ciekawe wypadki życiowe. Jestem ciekawy, czy kiedyś profesor doszedł do ładu ze swoim młodym życiem, czy wyspowiadał się ze swoich poglądów i działań zaraz po wojnie? Kilka osób czy rodzin mógłby pewnie przeprosić…

    0
    • Sławek Muturi pisze:

      Rzeczywiście jego życiorys nie wygląda na krystaliczno czysty… W młodości chyba rzeczywiście dokonał wielu niewłaściwych wyborów. Ale teraz to staruszek (ludzie potrafią się zmienić na lepsze), który mówi naprawdę bardzo sensowne rzeczy. Jeśli tylko ktoś potrafi oddzielić CO słyszy od tego KTO MÓWI. Jest to jedno z zaleceń cytowanej przeze mnie ostatnio Dezyderaty:-)

      0

Dodaj swój komentarz:





Chcesz, aby koło Twojego komentarza pojawiła się Twoja ikona lub zdjęcie?
Kliknij tutaj i dowiedz się jak to zrobić.

Powiadom znajomego o tym wpisie:

E-mail *
Wpisz wiadomość
Subskrybuj komentarze do tego wpisu

NAJBLIŻSZE SPOTKANIA FRIDOMIACZEK

I FRIDOMIAKÓW

6 kwietnia 2019 r. (sb), Warszawa, Six Seasons Wilanów; Warszawskie Forum Nieruchomości (w tym wykład Sławka =)

11 kwietnia 2019 r., Poznań – prezentacja „Czy to jest dobry czas na inwestycje w nieruchomości” – spotkanie Global Investor Club (miejsce do potwierdzenia)

29 maja 2019 r., środa – godz 19:00; live na profilu FB Sławek Muturi oraz – równolegle – webinar (konieczna wcześniejsza rejestracja). Szczegóły bliżej terminu.

Dlaczego info z tak dużym wyprzedzeniem? Bo będzie to już 10-ta (!!!!!!!!!!) rocznica mojego przejścia na wcześniejszą emeryturę:-). Choć będę tego dnia gdzieś w podróży po Afryce, to chciałbym byśmy się spotkali – choćby wirtualnie – przy kieliszku wina lub butelce piwa:-)

 

 

Social media:

Archiwum - miesiąc po miesiącu

Najwyżej cenione

Jak przygotować mieszkanie do najmu – cykl artykułów w „Gazeta Dom”

W dzisiejszym wydaniu Gazety Dom ukazał się artykuł autorstwa Fridomii (Sławka Muturi) właśnie na powyższy temat. Jest to pierwszy z serii artykułów poświęconych tematowi zarządzania mieszkaniami pod wynajem. Artykuły będą pojawiać się najprawdopodobniej w każdą ostatnią środę miesiąca. Wiadomo, że do zbudowania wolności finansowej potrzebny jest portfel składający się z kilku do kilkunastu, czy kilkudziesiesięciu (w zależności od preferowanego stylu życia) mieszkań i liczba ta sama z siebie powoduje konieczność dobrych nawyków i praktyk zarządczych aby nie [...]

Najnowsze komentarze

  • JacekP: Nie Sławku to nie ja. Nie widzę żadnego problemu w tym, że pracownicy Mzuri oraz właściciel są zarazem...
  • Luke: Janku, ja jakoś dawno na fridomię nie zaglądałem, stąd moje opóźnienie w starcie ;) No to jeszcze kilka...
  • BiL: Dzieki za odpowiedz Slawek, wspomniales o podatku katastralnym. Zgadzam sie, ze po pewnym czasie na 100% jakos...
  • Woziu: A propos mitu nr 4. To taka droga z krzyżem na plecach, tylko że pluszowym ;)
  • Bobbi van der Rohe: Urocza cegiełka z potencjałem na piękne starzenie: https://www.dezeen.com/2019...
  • Sławek Muturi: JacekP, nie pamietam czy byłeś wśród osób, które jakiś czas temu niepokoiło to, że ja (oraz inne osoby...
  • Sławek Muturi: Przemek, ja tej trasy nie pokonywałem na rowerze, tylko autobusami. Ale mam wrażenie, graniczące z...
  • JacekP: Dziękuję za odpowiedź. Pierwszy najem po zakończeniu inwestycji w 2015 był za 800+850 zł czyli 1650 zł....
  • Jan Dziekonski: Ja bym tyle dodał, że w ostatnim czasie trudno na Śląsku o „bezpieczne” dwupaki (tj....
  • Jan Dziekonski: Luke, czekaliśmy na Twoje mity =) Łącznie otrzymujesz 9 punktów 1. Za bardzo skomplikowane wskaźniki...
  • Jan Dziekonski: Grzegorz, no zabiłeś mi ćwieka tymi mitami =) Na pewno będą dość oryginalne ;D Łacznie przypisałem 8...
  • Jan Dziekonski: Woziu, mnie się spodobały na plus 9 punktów, szczególnie mity „psychologii uczenia się”...
  • Jan Dziekonski: Agnes – plus 1 punkt =) Mamy mit o dużych funduszach etc. Zresztą mogłabyś pewnie (będąc w...
  • Jan Dziekonski: BiL – 1 punkt, trochę to adresujemy w micie „Najpierw własne…” =) I tak...
  • JacekP: Oferta z Sosnowca jest bardzo ciekawa. Żałuję, że nie mam obecnie środków, żeby kupić jedno z tych mieszkań,...
  • Artur Kaźmierczak: JackuP, Chciałbym, by CFI kupowało mieszkania na 12% stopie zwrotu… A ostatnia oferta...
  • Nieruchomości Wisła: Dobrze rozwinięte argumenty, wiele osób żyje z nastawieniem, że mieszkanie musi być...
  • Beata: Minęło już kilka lat od napisania tego komentarza, ale postanowiłam dodać swoje dwa słowa. Moje zdanie nie...
  • JacekP: Mam taką samą refleksję jak Piotrek. W 2014 roku Mzuri pomogło mi kupić mieszkanie na Załężu i podzielić na...
  • Bobbi van der Rohe: Cześć Sławku, Odpowiedziałem Ci na maila, bo post byłby tak długi, że chyba by się tu nie...

Najnowsze wpisy

created by Water Design